Straatgeweld: 112 bellen en gillen

Met een grote campagne spoort de overheid vanaf volgende week getuigen van straatgeweld aan in actie te komen. Ze krijgen vooral op het hart gedrukt terughoudend op te treden. Want de agressor aanspreken is vaak de slechtste oplossing.

1-1-2 Bellen, kenmerken van de dader onthouden en het slachtoffer niet alleen laten. Wat is daar nieuw aan?
‘Eigenlijk niets, want dat kon je tien jaar geleden ook al het beste doen. Alleen gebeurt het vaak niet, omdat mensen onverwacht met een geweldssituatie te maken krijgen en niet weten hoe ze zonder gevaar kunnen handelen. Het instinct zegt meestal dat je je moet omdraaien, uit lijfsbehoud. Maar als je dat doet, kun je je later akelig gaan voelen omdat je niets hebt ondernomen. Ik denk dat deze tips goed zullen werken. We proberen ze op de harde schijf bij mensen te zetten.’

Want mensen willen wel iets doen, maar worden geblokkeerd?
‘Ja. We hebben veel stille tochten gehad. De deelnemers gaven daarmee een signaal dat ze het geweld niet meer tolereren. Maar in bepaalde gevallen staan ze toch machteloos. In hun achterhoofd hebben ze Joes Kloppenburg en Meindert Tjoelker, die ergens tussensprongen of mensen aanspraken en zelf slachtoffer werden. Maar er zijn meer mogelijkheden dan doorlopen of je ergens mee bemoeien.’

Je moet je dus niet mengen in een vechtpartij?
‘Op de eerste plaats dien je natuurlijk je gezonde verstand te gebruiken. Als drie of vier mensen een ander aftuigen, is het een utopie om te veronderstellen dat je dat in je eentje kunt stoppen. Dan is er dus ondersteuning nodig.